Into Wandering

De hike naar Laguna de los Tres is zonder twijfel één van de mooiste – en zwaarste – wandelingen die je kan doen in Patagonië. Deze route brengt je recht voor het iconische Monte Fitz Roy, de berg die je misschien ook kent van het logo van het merk Patagonia.

Startpunt: El Chaltén
Afstand: 20 – 25 km (heen en terug)
Duur: daghike
Moeilijkheid: zwaar

De hike is lang, maar in het begin eigenlijk goed te doen. Dat verandert compleet in het laatste stuk… maar daar kom ik zo op terug.

Je start net buiten El Chaltén, waar je sinds november 2024 een toegangsprijs betaalt voor het park (± 45.000 ARS per persoon). Vrijwel meteen begin je aan een eerste, korte maar stevige klim van zo’n 30 minuten. Een goede opwarming.

Boven word je al beloond met een eerste uitzichtpunt: Mirador Fitz Roy. Hier krijg je meteen een glimp van wat nog komt.

Daarna wordt het pad een stuk aangenamer. Je wandelt urenlang door bossen en open valleien, met onderweg zicht op rivieren en bergen. Het landschap verandert constant, waardoor de kilometers verrassend vlot voorbijgaan.

Onderweg passeer je Laguna Capri, een prachtige plek om even pauze te nemen. Met een beetje geluk zie je hier al een reflectie van Fitz Roy in het water – al hadden wij pech met wind en bewolking.

Nog wat verder kom je aan Poincenot Camp, het laatste rustpunt voor de eindklim. Hier zijn toiletten en je kan er ook kamperen. Vanaf hier begint het echte werk. De waarschuwingsborden liegen er niet om: dit stuk wordt vaak onderschat.

De laatste kilometer is zonder twijfel het zwaarste deel van de hike. Je stijgt hier ongeveer 400 meter op korte afstand, via steile, rotsachtige paden met losse stenen. Reken op ongeveer een uur klimmen (of langer, afhankelijk van je tempo). En net wanneer je denkt dat je er bent… gaat het nog even door.

Maar dan, plots, sta je boven.
En dat moment… dat is puur magie.

Voor je ligt een prachtig meer, met daarachter de indrukwekkende pieken van Fitz Roy. Een uitzicht dat alle inspanning in één klap de moeite waard maakt.

Afhankelijk van het seizoen ziet het landschap er helemaal anders uit. Waar je normaal een fel turquoise meer ziet, lag het bij ons volledig onder de sneeuw. Geen blauw water, maar een wit winterlandschap. En eerlijk? Dat maakte het minstens even bijzonder.

Wie nog energie over heeft, kan nog een stukje verder omhoog wandelen. Daar word je beloond met zicht op een tweede, donkerblauw meer. Geloof me: hoe moe je ook bent, die extra inspanning is het waard.

Wanneer de wolken even optrekken en de top van Fitz Roy zichtbaar wordt, voelt het bijna onwerkelijk.
Zo’n moment waarop alles even klopt.

Na voldoende genieten begint de terugweg, via hetzelfde pad. Hou er rekening mee dat de afdaling zwaar kan zijn voor je knieën, dus neem je tijd.

De hike is niet te onderschatten, maar je wordt beloond met één van de mooiste uitzichten van Patagonië!