Into Wandering

Huacachina is letterlijk een oase midden in de woestijn — en voelt ook echt zo aan.

Op voorhand boekten we via GetYourGuide een tour: buggy door de duinen, sandboarden en een overnachting in de woestijn. Achteraf gezien één van de leukste en meest unieke ervaringen van de reis.

De buggytocht was echt geweldig.

In het begin waren we een beetje teleurgesteld dat we niet zelf mochten rijden, maar geloof me: eens je erin zit, ben je dat meteen vergeten. Het voelt alsof je aan 100 km/u door de duinen scheurt (ook al ligt de echte snelheid waarschijnlijk lager).

Wij zaten helemaal achteraan, wat het nog intenser maakte. Op sommige duinen nemen ze extra snelheid, waardoor je letterlijk even lijkt te vliegen. Die gordel? Die heeft écht een functie.

Het voelde soms heftiger dan een pretparkattractie.

Tijdens de rit stopten we om te sandboarden — snowboarden op zand, dus precies wat je verwacht.

Ik koos ervoor om op mijn buik naar beneden te glijden, terwijl de anderen het rechtstaand probeerden. Voor hen viel het een beetje tegen: het zand remt enorm af.

Voor mij ging het meer dan snel genoeg.
Al leek het in werkelijkheid spectaculairder dan op video achteraf…

Maar goed, plezier hadden we sowieso — en daar gaat het uiteindelijk om.

Slapen in de woestijn

Na zonsondergang reden we verder, maakten we nog een fotostop, en werden we uiteindelijk afgezet aan onze kampeerplek.

Midden in de duinen stonden onze tenten klaar. Twee locals waren al bezig met een barbecue (ja, ook veggie was mogelijk!) en er was meer dan genoeg eten en drank voorzien.

Omdat deze tour met overnachting blijkbaar minder vaak geboekt wordt, werden we extra in de watten gelegd. Alles was aanwezig: warme slaapzakken, comfortabele tenten, muziek, sfeer…

Na het eten werd alles omgetoverd tot een kampvuurplek en zaten we nog uren gezellig samen.

We waren helemaal alleen midden in de woestijn.

De gidsen vroegen nog of ze moesten blijven, maar dat hoefde niet voor ons. Ze aten gezellig met ons mee en vertrokken daarna terug richting Huacachina. Wij bleven achter — met een kampvuur, hout genoeg om ons warm te houden en vooral… complete rust.

Sterren en stilte

Een spectaculaire sterrenhemel zoals je misschien verwacht, was er niet helemaal. De lichtvervuiling van Huacachina reikte tot bij ons.

Toch was het een bijzondere ervaring.

Na de drukte van Lima de dag ervoor, voelde het heerlijk om even volledig afgezonderd te zijn. Gewoon stilte, zand en een kampvuur.

Een overnachting in de woestijn? Absoluut doen.

Terug naar de oase

De volgende ochtend werden we opnieuw opgehaald met de buggy. We hielpen nog even opruimen en werden daarna teruggebracht naar Huacachina.

Omdat onze nachtbus naar Arequipa pas ’s avonds vertrok, brachten we de dag rustig door in de oase.

Veel is er niet te doen:

• je kan wat wandelen in de duinen
• een bootje nemen op het water (niet echt de moeite, vonden wij)

Of… je doet zoals wij:
lekker ontspannen in het gras, een boek lezen, spelletjes spelen en genieten van een terrasje.

En eerlijk? Dat was meer dan genoeg.