Into Wandering

Zeer vroeg (1u30) staat onze chauffeur alweer klaar om ons te brengen naar het ophaalpunt voor de jeep.

Om 3 uur zijn we al aan de basis chocomelk aan het drinken om nadien, rond 4u te vertrekken naar het uitzichtpunt voor de zonsopkomst. Dit is een kleine 20 minuutjes wandelen maar om een mooie plek te hebben moet je op tijd vertrekken. De zon begint rond 4u30 op te komen (allemaal afhankelijk van wanneer je er precies bent natuurlijk) maar toch sta je al ruim op voorhand op het uitkijkpunt, de reden hiervoor? Je bent opnieuw niet alleen, heel wat mensen staan rondom je en wanneer je een goede plek wilt hebben moet je zo vroeg klaarstaan.

Het is er koud – doe dus voldoende warme kleren en thermisch ondergoed aan want tot de zon is opgekomen sta je stil en is het met momenten echt ijskoud.

Eens de zon begint op te komen is het een prachtig zicht, je ziet de vulkaan tevoorschijn komen met op de achtergrond de Semeru-vulkaan die we eerder ook al vanuit Tempuk Sewu zagen.

Het is een adembenemend uitzicht en het is gewoon volop genieten.

Rond 5u30 vertrekken we terug richting onze jeep. Nogmaals je bent niet alleen dus eigenlijk de volledige weg staat vol geparkeerd met kleurrijke jeeps, ergens jammer dat er zoveel volk is maar aan de andere kant kan je er beter de charme van inzien.

Eenmaal terug aan de jeep zetten we de tocht in richting de voet van Bromo, de tocht op zich kan zeker idyllisch en prachtig zijn, dit beeld werd bij ons echter wat verstoord door constante files door de grote hoeveelheid aan jeeps die dezelfde passage naar beneden moesten volgen, wanneer er dan nog een jeep panne krijgt begint de file.

Gelukkig zijn we op dat vlak in België wel wat gewoon, toch is het jammer want het neemt wel een deel van de magie en schoonheid van de plaats weg. Maar wij zijn daar ook als toerist dus we gaan niet hypocriet doen, wanneer je in de buurt bent is Bromo nu eenmaal een must see.

Niet te geloven dat mijn ouders mij verhalen vertelden waarbij ze ook Bromo bezochten maar toen helemaal alleen waren, er liep iemand achter hen bijna tot boven aan de krater om een ketting te verkopen, die ze uiteindelijk – deels uit medelijden anderzijds om van de man af te zijn – gekocht hebben. Nu staan wij omringd door mensen te kijken naar de zonsopgang.

Eens aan de voet doen we de tocht via de trappen naar boven helemaal tot aan de kraterrand, daar hoor je de vulkaan brommen. Bij ons had hij een ‘rustige’ dag, maar op sommige dagen kan het geluid oorverdovend zijn en zijn oordopjes misschien geen overbodige luxe. Ondanks de vulkaan bij ons stil weerklonk, bleef het een machtig en beangstigend tegelijk geluid. Je hoort de kracht van de natuur.

Van boven zie je een prachtig en uitgestrekt maanlandschap. Nadien trek je terug naar beneden en neem je nog de klassieke foto’s op de jeep.

We hadden voor deze uitstap een gids, maar deze keer was hij niet echt een meerwaarde. Hij heeft ons naar een mooie plek voor de zonsopgang gebracht, die credits moet ik hem geven, maar veel meer moet je niet verwachten.